Dag 16, op krokodillenjacht

Zo 6 september - van Monteverde via Tarcoles naar Manuel Antonio

Vanochtend om half 8 waren we er klaar voor. We gaan weer verhuizen naar de kust, ons laatste verblijf voor we weer richting hoofdstad gaan. Ik was bang voor 35 km onverhard de verschrikkelijke '145' af naar beneden. Maar nee, de navigatie liet ons via de '606' gaan en die is slechts 15 km onverhard. Pure winst! De rest van de route was simpel. We kwamen al snel bij de beroemde brug over Rio Tarcoles. Iedereen parkeert daar, omdat de krokodillen in de rivier zwemmen en die goed te zien zijn vanaf de brug. Omdat we deze in het Zwolle-IJsselkanaal eigenlijk nooit zien, besloten wij om ook maar even te stoppen. Nu konden we er ook een aantal vinden, in het water en op de oevers rondom de brug. Deze jongens zijn wel een paar meter, stukken groter dan de kaaimannen in Tortuguero.

Na deze stop reden we iets verderop de hoofdweg af naar het dorpje, vernoemd naar de rivier; Tarcoles. We hadden een boottochtje over de rivier gereserveerd. Na wat zoeken kwamen we aan bij een bedrijf waar we over een half uurtje mee konden in een boot, volgens mij is dat echter niet de organisatie waar we gereserveerd hadden. De navigatie werkt hier niet op adres, maar vaak op een soort van hotspot, de naam van een hotel bijvoorbeeld. Zin om dan uit te zoeken waar we wel hadden moeten zijn hadden we niet, dan maar vanaf deze plek. We hebben 2 uur in een bootje gezeten om de krokodillen van dichtbij te aanschouwen. Dat is wel gelukt. Ze zwemmen letterlijk naast de boot, ongeveer 50 cm van je af. Indrukwekkende beesten! Het was zo ongeveer een privétour. Naast ons was er alleen een Amerikaans gezin met een gids. De kapitein vertelde nog verhalen dat er wel eens dronken dorpsgenoten verdwijnen na een wilde avond, men gaat er dan maar vanuit dat ze het potje worstelen met krokodillen niet gewonnen hebben. 

Na de krokodillen voeren we een mangrove in, daar zagen we veel vogels, waaronder een roze lepelaar, dit komt door het dieet van garnalen en een vage reiger, die alleen in de nacht vliegt. Waarschijnlijk omdat ie er zo uitziet. Later leerden we dat dit een gruitbekreiger is geweest. In de verte zagen we nog een aantal rode papegaaien vliegen, die zouden we toch graag nog van wat dichterbij zien. Je weet hier in Costa Rica maar nooit wat je tegenkomt en waar dat gaat gebeuren. Ook zagen we leguanen, maar dat je die ziet is al vrij normaal aan het worden. Dit was de stop meer dan waard!

Daarna zijn we doorgereden naar ons hotel, vlakbij de ingang van het park Manuel Antonio. We hebben nog even lekker op het strand gelegen, de golven zijn hier wel wat heftiger dan in Samara. Morgen is Manuel Antonio gesloten, dat is altijd op maandag. Die dieren hebben natuurlijk ook recht op een dagje vrij. Daar hadden we eigenlijk niet echt rekening mee gehouden, maar gelukkig hebben we inmiddels al een mooi plan voor deze dag!

Automeris excreta (Nachtpauwoog)

Jacana

Geelkruinkwak

rode ara's

schuitbekreiger

Mangrovekrab