Za 29 augustus - van Sarapique naar Arenal
Nog 8,1 km over een onverharde weg. En wat voor 1. Alsof je de hele dag met een drilboor werkt. Na ongeveer een half uurtje trillen kwamen we bij de poort van het hotel. Die weg ging echter zo steil omhoog dat de tweede versnelling het niet meer aan kon. Handrem er op, 4 wheel drive met turbo aan en een masterclass hellingproef. Dat ging niet direct goed, dus eerst langzaam achteruit terug rollen naar beneden. Er zit voor de steile weg net een drempeltje, deze namen we de eerste keer vrij rustig, maar dan ging het dus niet. De tactiek veranderde, met een rotvaart stuiteren over die drempel en dan kijken hoe ver we komen. We haalden de bocht net, vanaf daar was het weer eenvoudig.
Eenmaal boven is de beloning groot. Een schitterend uitzicht over het meer en de vulkaan. Zowel vanaf ons balkon als vanuit het zwembad kijk je daar op. Adembenemend. Helaas zit de top van de vulkaan steeds in de wolken, dus een geheel vrij zicht hebben we nog niet gehad. Dat schijnt ook niet heel vaak voor te komen, maar wie weet. We hebben na de lunch het zwembad en de hot tub getest en heerlijk rustig gedaan na de intensieve rit. Vanaf de rand van het zwembad heb je zo'n prachtig uitzicht over het meer, daar hebben we echt van genoten.
We liepen nog het wandelpad van het hotel op, maar toen barste er een heerlijke tropische bui los, die een steil stuk halverwege het pad in no time onbegaanbaar maakte. Als 2 verzopen katten konden we rechtsomkeert huiswaarts. Hebben we dat ook eens meegemaakt. Lachend hebben we op de kamer weer droge kleren aangetrokken. Nu in de avond zien we het rondom het meer de hele tijd flitsen, mooi gezicht. Morgen gaan we de omgeving van de vulkaan bekijken. Ik bereid me vast voor om morgen weer 2x de fijne weg te mogen rijden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten